Bydgoski Wodny Świat cz. 1

Piątek, 13 stycznia 2012 · dodano: 14.01.2012 | Komentarze 3

Panorama Okola z mostu ceglanego Augusta/Cz. Droga © jarmik

Cały wyjazd zajął 3,5 godz. ale jak to ze zwiedzaniem - realniej jazdy mniej, ale chyba warto było. Jak wiadomo Bydgoszcz to dawniej ale też i dziś wazny węzeł wodny w Polsce i nie tylko. Nie brakuje u nas wody w formie jezior i strumieni oraz rzek. Postanowiłem wytropić na rowerze niektóre mniejsze, poznając jak się okazało przy okazji miejsca urokliwe miasta w których nigdy nie byłem.

Najpierw wzdłuż Brdy od Tesco, mijam starówkę i Młyn Rothera , za chwilę nową trasą koło Opery, na chwilę wyskakuję za mostami Solidarności na górę by po chwili powrócić nad rzekę, docieram do mostów ceglanych koło ul. Żeglarskiej, wdrapuję się z Poziomem na skarpę nasypu i podziwiam panoramę Okola.
Przechodzę mosty w poprzek, schodzę ze skarpy i jestem na ul. Nadrzecznej pod mostami. Oldskulowy nastrój. Docieram do przystani TKKF Orzeł, jadę wzdłuż działek nad rzeką podziwiając terasowe ogródki działkowe po 2 stronie rzeki. Wracam na Nadrzeczną, mijam wiadukt którym górą smigała kolej do papierni. Po prawej stronie widzę zdobycz - jezioro. Piękne, tereny wkoło dzikie, jakieś slumsy, dojeżdżam do miejsca gdzie dawniej był młyn Conrada Petersona na Okolu.
Nowe "lofty" prezentują sie pięknie, ciekawostką jest koło młyńskie zamontowane na strudze Flis, które podobno napędza agregat prądotwórczy do mostu nieczynnego kolejowego do papierni, wchodzę na niego i podziwiam śluzę Okole oraz Kanał. Wpadam na Siedlecką w poszukiwaniu 2 jeziorek, jedno zaraz namierzam, otoczone płotem ale przepiekne, spore.D rugie dalej położone jest zapewne na jednej z działek gdyż nijak go nie widzę, w nadziei zobaczenia kolejnych na rogatkach Bydzi jadę dalej Byszewską ale znowu pech, nie widać żadnego, atrakcja jest pobyt na ulicach: Chmielowej i Piwnej oraz widopk zakola Brdy przy którym położone jest ujęcie wody dla Bydgoszczy. Wracam do Bydgoszczy, przejeżdżam Grunwaldzką, tu staję i podziwiam chyba 1 raz na spokojnie wody Kanału Bydgoskiego z mostu nad ul. Grunwaldzkiej. Docueram do celu nr 2. Strugi która zaliczam od ujścia do Starego Kanału koło kościoła przy ul. Nakielskeij. Urokliwy strumyk wije się i meandruje przez park. Niestety kolejne jeziorko które widnieje na mapie miasta jest ... na jakiejś posesji. Wzdłuż strumyka docieram do pętli tranwajowej, przejeżdżam Nakielską koło wiaduktu, pnę się w górę wzdłuż cieku i ul. Tetmajera. Tu ostatni raz widzę wodę wypływającą ze skarpy. Ulicami Botaniczą i Widok docieram do skarpy gdzie na dole widzę kolejeną zdobycz - jeziorko i nową strugę. Po drodze na Botanicznej widzę mury i ogród od którego wzięła się chyba nazwa tej ulicy - ogród botaniczny? Piekne stare okazy róznych gatunków. Próbuję dotrzeć do jeziorka i strugi ale drogę zagradzają mi prywatne posesje. Że też prawo budowlane pozwala ograniczać kontakt z naturą w mieście tylko dla nielicznych! Zjeżdżam na Nakielską. Fiaskiem kończy się też próba zobaczenia jeziorka na rogu Swarnej/Mroźnej - prywatny teren! Poddaję się i jadę z nadzieją do Parku Księżycowego przy ul. Księżycowej. Piekna stara uliczka gruntowa, park też niczego sobie. I jest werszcie jeziorko. Ale zauważam brak bidonu w rowerze. To za pewne efekt gleby. Po drodze mijam piękny park przy ul. Czerwonego Krzyża, położony jak cała dzielnica na skarpie. Piękne tereny miedzyńskie czekają na odkrycie. Wracam do miasta podziwiając budowaną marinę.
Wodne fotki

Krótka kilometrowo ale odkrywcza dla mnie wyprawa 'za wodą'.

Dolina Wisły cd.

Środa, 11 stycznia 2012 · dodano: 12.01.2012 | Komentarze 2

Dalszy ciąg odkrywania doliny Wisły. Najpierw na cmentarz ewangelicki w Czarżu.

R.I.P. © jarmik

Potem dalej doDębowca, tu przejeżdżam wał i jadę gliniastą drogą między jeziorkami nad Wisłę. Cieżka droga ale widok wynagradza trudy, po drugiej stronie rzeki skarpa w Kozielcu. Widać nawet serpentynę szosy.

w oddali Kozielec © jarmik

Dalej na lewo widzę też Trzęsacz. Wracam do drogi i zwdłuż wału jadę w stronę Bydgoszczy. Po prawej Wisła i wał, po lewej jezioro i szosa na Ostromecko.

krajobraz doliny Wisły koło Czarży i Słończa © jarmik

Sporo tu jezior.

, wał, jezioro, wisła © jarmik

Jadę dalej koło wału, asfalt się kończy droga z kałużami coraz trudniejsza, dookoła pola, wracam na drogę asfaltowa do ostromecka. Musze tu wrócić wiosna Poziomem i elepiej poznać te urokliwe tereny.

mapa wycieczki

Kępa Ostromecka, Las Mariański, Jezioro Skrzynka

Niedziela, 8 stycznia 2012 · dodano: 08.01.2012 | Komentarze 3

Zainspirowany ostatnim wyjazdem z Marcinem postanowiłem dotrzeć jednak już teraz do jeziora Skrzynka niedaleko Słończa. Wpierw po dotarciu do mostu fordońskiego, zszedłem po schodach na dół i duktem dojechałem do Wisły chcąc wzdłuż jej brzegu dotrzeć jakość do pałacu w Ostromecku a nie jak zwykle szosą ze Strzyżawy. Początkowo szło łatwo ale z czasem droga się zwężała by w końcu przeistoczyć się w teren bezdrożny, łachy piachu, grzęzawiska, łęgi, śmieci (!). Parłem dalej z nadzieją dotarcia do Rezerwatu Wielka Kępa Ostromecka. Już z buta dotarłem do niego ale nie widząc końca chaszczy odbiłem przez nie ku drodze na Czarże. Chaszcze narastały, zwalone pnie, grząsko. tereny przyrodniczo piękne, istny rezerwat, zapewne to ostoja wielu zwierząt, ptaków, ja jednak chciałem dotrzeć do szosy. Na piechotę, trochę jadąc dotarłem do jeziorka, które na szczęście się zwężyło by przejść w strumyk. Na szczęście ktoś położył to zwalony pień, dzięki któremu pokonałem bród prawie suchą stopą. Zauważyłem tu też wg mnie ślady żerowania bobrów (to możliwe by były tu te gryzonie?) Brnąc dalej łęgami dotarłem do krańca Rezerwatu, z buta polem po kukurydzy a tu ... kolejne jezioro ale już szersze! Załamka. Odbiłem w prawo docierając do mostku i natrafiłem na czarny szlak pieszy. trochę klucząc dotarłem do ... parku Pałacu w Ostromecku. Z tej strony go nie widziałem. Za chwilę dojechałem do kościoła. Wyjechałem na asfalt do Czarża. W Mozgowinie odbijam w prawo na szlak żółty w celu dotarcia wreszcie do Lasu Mariańskiego. Chwilę pcham rower pod górę, nie jest łatwo, buty ślizgają się po liściach i glinie. Widoki, mimo pory zatykają dech w płucach. Jadę szlakiem i podziwiam rzeźbę terenu, parowy, wąwozy, strumyki, piękną panoramę na Wisłę, Czasem schodzę z roweru aby ominąć leżące pnie czy zbyt karkołomne zjazdy. Piękny ten kolejny dziś rezerwat. Musze wrócić tu, oby nie sam, latem lub wiosną. Wracam do Ostromecka, znowu na asfalt. Jadę do Pnia, szukam do śladów grodziska, przecież były tu wykopaliska, nie znajduję ich więc kieruję się na kolejny dziś cel: jezioro Skrzynka, o którym rozmawialiśmy z Marcinem. Za Pniem skośnie odbijam w prawo w las., przecinam asfalt Rafa-Janowo, którym ostatnio z Jazzem śmigaliśmy, jadę dalej pięknym lasem by po chwili zauważyć na lewo lustro wody, tak to jez. skrzynka! Zjeżdżam na dół na chwilę relaksu nad wodą.
Brzeg porośnięty drzewami, trudny dostęp, ale jest tu jakaś budowla, chyba stacja pomp (?). Odbijam w lewo o docieram znowu do drogi na Czarże. Czas nagli więc w Czarżu (tu zauważam po ,lwej wał, więc rodzi się nowy plan rowerowy) odbijam na Czemlewo modląc się aby nie przegapić odbicia na czarny szklak rowerowy, udaje się i bez przeszkód jadę do Ostromecka pięknymi terenami. Wyjeżdżając w Reptowie z lasu niespodzianka - szlak zagrodzony - panowie tną gałęzie przy drodze i je palą, ale jakoś przechodzę obok i jadę do Bydgoszczy. Na koniec trasy łapię gumę za mostem na Spornej. Następne opony będą miały z pewnością wkładki! Jeszcze tylko myjka ta co ostatnio i do domu.
Foty

Wiślane przełaje

Piątek, 6 stycznia 2012 · dodano: 07.01.2012 | Komentarze 2

Widok na Wisłę z za zakola Wisły koło Kamieńca © jarmik

Razem z 1976Jazzem pomknęliśmy odkrywać zakole Wisły za Ostromeckiem. Dzięki Marcinowi udało mi się odkryć skrót do parku w Ostromecku z Zabasty. Z Ostromecka klasycznie zielonym do Rafy, próba zlokalizowania grodziska w Pniu się nie powiodła potem odbicie do Janowa (nieźle się zasapałem, widać kto regularnie nie jeździ do roboty rowerem!)
, przecięcie drogi na Unisław i przez Wałdowo, Bolumin (tu podziwiamy amfiteatr drewniany) do Toporzyska. Dalej próba dojazdy rowerowym czarnym do zakola Wisły, grząski piach skłania nas do odbicia nad Wisłę, jedziemy polami, przecinamy Górny Kanał, docieramy do 80 tki, kawałek nią, odbijamy w prawo na szlak pieszy K. Wyrostkiewicza. W okolicach kamieńca kusi zobaczyć Wisłę co czynimy, uroki zakola rzeki w pełni, próba jazdy wzdłuż rzeki nie powodzi się, więc krótka cofka i drapiemy się pod skarpę z rowerami. Znowu szlakiem docieramy do 13 Dzielnicy - Strzyżawy. Na trasie lekki tylko deszcz, kilka nowych fragmentów, z zakola widoczne były wiatraki w Solcu. Udany wypad.

I tak bywa © jarmik

przełajowe foty

Moje miasto (i opłotki) nocą

Piątek, 6 stycznia 2012 · dodano: 07.01.2012 | Komentarze 1

Po powrocie z wcześniejszej trasy obejrzałem "iluzjonistę", przesłuchałem 2 płyty Kultu ale nadal mnie trochę "roznosiła" energia stąd plany szybkiej trasy wieczornej. Najpierw Kamienną i Gdańską do Myśla, to spacerniakiem do Niemcza, w lewo do Rynkowa i znowu do pętli w Myślu, dalej nietypowo - Gdańską do Srynku, Jagiellońską i Toruńską. Zaskoczyły mnie auta oślepiające mnie w Niemczu i Rynkowie.

sklep Polo w Niemczu © jarmik

stacja PKP Rynkowo © jarmik

Dwie wieże z czego jedna jej nie przypomina czyli po opony do kościoła

Wtorek, 3 stycznia 2012 · dodano: 04.01.2012 | Komentarze 5

Jako że temat wież ciśnień aktualny to przy okazji wycieczki odwiedziłem dwa takie obiekty. Z Bydzi pomknąłem do solca przez łęgnowo, tu obfotowałem budynek który na stronie tej został określony jako wieża ciśnień, Nie przypomina wieży ale zapewne spełniał jej rolę, jest chyba dość wsólczesny bo konstrukcję ma z bylejakiej cegły i betonu, nijak mu jakością wykonania do cudeńka z ul. Filareckiej w Bydzi. Potem do przyłubia, tu skręt na krajówkę i razem z Tirami do Solca, tu odbicie do wieży typowej, będącej elementem restauracji. Na zakończenie fotnąłem budynek, który przed wojną powstawał jako kościół ale nie zyskał ostatecznego przeznaczenia i dziś leżą tam chyba opony (pointS koło mostu Kazimierz Wielkiego). Info o tym znalazłem na stronie "Bunkra"


zwieżowane foty

Nie Same Klęski

Niedziela, 1 stycznia 2012 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 4

Cel wyjazdu to dotarcie do Szkocji i Niedźwiad, początkowo trasą jak wczoraj z 1976Jazzem. Ale jak zwykle życie zweryfikowało plany. Początkowo z Wyżyn do lotniska cywilnego, przy nim w lewo w las duktami kierowałem się w stronę drogi Bydgoszcz - BBłota, Jakoś tak wyjechałem pod lotnisko wojskowe i wzdłuż jego ogrodzenia jadąc zerkałem na budowle ziemne, systemy rur, antenki i inne ciekawe obiekty wojskowe. Singletrackiem dojechałem do223. dołem pod wiaduktem i w lewo w las. Kierowałem się na Łochowo. Zauważyłem tu 2 zielone szlaki - jeden pieszy, którym ostatecznie dotarłem do mostku kolejowego na Kanale Noteckim i drugi edukacyjny Nadleśnictwa Bydgoszcz szczegóły tu
Polecam się tędy przejechać, zerknąć na fantastyczne tablice. teren urozmaicony krajobrazowo, zaliczyłem tylko kilka tablic, muszę kiedyś przejechać cały szlak. W ogóle te tereny leśne warte są głębszego penetrowania, można stąd dotrzeć dalej do np. Łochowa, czy też Szczutek. Jechałem raz szlakiem pieszym a raz ścieżką edu. Na trasie edukacyjnej drogę zablokowało mi bagienko i zbutwiały most. Piękne tereny. Dalej zamiast do Łochowo dotarłem do Murowańca, potem Lipnik i Kruszyna. Krótko krajową 5tką do Zamościa i odbicie do Szkocji w prawo. Niestety nie znalazłem tablicy miejscowości na fotkę i parłem dalej w las przed siebie.Jadąc dość długo lasem dotarłem w końcu do asfaltowej drogi w Samoklęskach. zaczęło mrzeć i późna pora spowodowały decyzję o asfaltowym powrocie do domu. pokusiło mnie tylko aby w Godzimierzu odbić na Stanisławkę w las. tam kluczyłem lasami i dobry człowiek nakierował mnie znowu na drogę nr 5 , wyjechałem na asfalt drogi nr 5gdzieś w Kołaczkowie. padało już porządnie. Jeszcze ponad godzinna jazda do domu.
w sumie udany wypad ale zapadła decyzja o nabyciu błotników i oświetlenia do Pozioma, w krótkie i mokre dni te akcesoria się przydadzą. plus mapa polecana przez 19766Jazza: Mapa
Brak szczegółowej mapy tych okolic był przyczyną jazdy "w ciemno", ma to swe uroki ale też i zagrożenia. Jak czytałem deszcz zaskoczył tego dnia nie tylko mnie. Podziw dla wszystkich którzy tego dnia przywitali Nowy Rok aktywnie :).
noworoczne fotki

W Sylwestra do Głęboczka

Sobota, 31 grudnia 2011 · dodano: 01.01.2012 | Komentarze 3

Widok z mostu kolejowego przez Kanał Notecki © jarmik

Razem z 1976Jazzem postanowiliśmy spenetrować tereny gminy Białe Błota. Z Bydzi śmignęliśmy przez Błonie za wiaduktem odbiliśmy na Łochowo jadąc dość grząskimi trasami, Kanał Notecki pokonaliśmy mostkiem. Kierując się na leśnictwo Łochowo dotarliśmy w końcu do Głęboczka gdzie po raz 1 obaj ujrzeliśmy urokliwe jezioro, na tafli którego jeszcze zalegała cieniutka warstewka lodu! Z Głęboczka prze Tur dotarliśmy do Zamościa a stamtąd skierowaliśmy się na Murowaniec, najpierw jednak na drodze stanął nam kolejny mostek kolejowy gdzie linia kolejowa, chyba Z Bydgoszczy do Szubina (?) pokonuje Kanał Notecki. Brak kładki dla pieszych, śliskie podkłady kolejowe w odstępach ok 40-50 cm. Udało nam się pokonać nie bez emocji. Potem szybko na krajówkę i nią już bez lawirowania lasami do Bydgoszczy. Wracaliśmy o zmierzchu, Marcin osłaniał mnie z tyłu lampką.

Piękną jesień mamy w te Święta

Poniedziałek, 26 grudnia 2011 · dodano: 27.12.2011 | Komentarze 4

Śluza Okole © jarmik

Wspólne kręcenie zawsze w cenie. Pogoda sprzyja więc po rozpakowaniu prezentów czas podziwiać zimę w Bydgoszczy. Popedałowaliśmy spod Tesco ul. Kamienną do śluzy Okole, którą dłuższy moment podziwialiśmy, później ul. Żeglarską pognaliśmy na penetrację Piasków staraliśmy się jechać jak najbliżej Brdy. Marcina zaintrygowały muszle ba brzegu rzeki a mnie wał w poprzek brzegu. Dojechaliśmy do kładki nad rzeką, pod którą podwieszone były dziwne metalowe konstrukcje w kształcie dzwonów, o których przeznaczeniu żywo dyskutowaliśmy. Ulicą Meysnera dotarliśmy do Sanatorium, potem Janowo i restauracja Leśna, piękny rajd zakolem Brdy szlakiem niebieskim z krótkim postojem na klifie piaskowym.

Jastrzębia Góra? Nie, to Smukała © jarmik

Potem ekstremalna jazda singletrackiem, gdzie rower kolegi lepiej sobie radził niż mój góral. Piękne widoki zawdzięczaliśmy brakowi ulistnienia o tej porze roku. A, jeszcze po drodze wypad do Wtelna, gdzie rzadko bywam, piękna miejscowość.

Trasa blisko Bydgoszczy i w dużej części na jej terenie ale jakże ekscytująca.

Wał w Fordonie

Niedziela, 25 grudnia 2011 · dodano: 25.12.2011 | Komentarze 1

Rowerem mozna ale bydła nie wpuszczają © jarmik

Chęc poznania terenów nadwiślanych w fordonie za mostem nęciła od dawna. Na pasterce byłem, więc gdy rodzinka śmignęła rano do kościółka, ja wskoczyłem na bika i pognałem przez most na Spornej, Przemysłową, Witebską, odwiedziłem po drodze Wyszogród i zabytkowe bydynki fabryczne koło słodowni, potem krótko fordońską, a za maostem skręciłem w ul. Rakową (!) i jeszcze inną dotarłem do Wisły, tam znalazłem ścieżkę pieszą którą spokojnie dojechałem do celu głównego wycieczki - wału p. powodziowego

zwałowane foty

Zaczął się tak nagle że mnie zaskoczył. O jego istnieniu dowiedziałem się z Google Maps. Jest niższy niż inne koło Bydgoszczy, na jego szczycie piękna udeptana szeroka ścieżka zwężająca się po jego koniec. Dużo ławek, widać że spełnia on ważną rolę w rekreacji mieszkańców dzielnicy. Przejazd łatwy, koło stadniny koni przy ul. Wyzwolenia skręca w lewo i dochodzi, stopniowo zmniejszając wysokość, do prawie samej ulicy. Z jezdni jednak trudno dostrzec ten element hydrotechniczny. Z wału rozpościerają się piękne widoki na Wisłą, podfordońskie pola, z dala widać czoło wzgórz. Koło stadniny odbiłem w lewo i potem prosto skrótem przez las do ul. Sudeckiej, którą przecinam i śmigam dalej pod górę chłonąc piękno nagich liściastych lasów Mariampola i jarużyna. Na duktach dużo śladów końskich kopyt, niełatwo się jechało nawet góralem. Kręte, strome, wąskie ścieżki wymagały trochę wysiłku. Dotarłem do szlaku czarnego a nim do ul. pod Skarpą.

Udany wypad, dużo nowych odcinków, przepiękne lasy Mariampolskie.